«Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη»: Aφιέρωμα στον χορωδιακό Μίκη Θεοδωράκη

Με τριάντα χορωδίες και συνολικά χίλιους χορωδούς από όλη την Ελλάδα να ενώνουν τις φωνές τους, το αφιέρωμα στον χορωδιακό Μίκη Θεοδωράκη, με τίτλο «Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη», το οποίο παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, επιστρέφει για μία συναυλία, στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο, στις 19 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ.

Μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει τραγούδια από τους ποιητικούς κύκλους «Μικρές Κυκλάδες» «Επιτάφιος», «Άξιον εστί», «Επιφάνεια», «Όμορφη πόλη», «Αρχιπέλαγος», «Πολιτεία», «Λιποτάκτες», «Χαιρετισμοί» και «Γειτονιά των Αγγέλων», σε χορωδιακή διασκευή και ενορχήστρωση για συμφωνική μαντολινάτα του διακεκριμένου μαέστρου Παναγή Μπαρμπάτη. Συμμετέχουν οι λυρικοί ερμηνευτές Τζίνα Φωτεινοπούλου, Ελένη Βουδουράκη, Αντώνης Κορωναίος, Μπάμπης Βελισσάριος, Παντελής Κοντός και ο λαϊκός τραγουδιστής Γεράσιμος Ανδρεάτος.

Στα κείμενα του βραβευμένου συγγραφέα και ποιητή Γιώργου Μπλάνα, τα οποία θα ερμηνεύσουν ο Γιάννης Στάνκογλου και η Ιωάννα Παππά, ο Μίκης Θεοδωράκης, ως μουσική συνείδηση στο ξύπνημά της, συνομιλεί με την Ελλάδα και ανακαλύπτει την απεραντοσύνη του προσώπου της, την πανάρχαια αίσθηση της γης και τ’ ουρανού και των ανθρώπων που κλείνουν τα τραγούδια της.

«Δεν δέχεται το δυστύχημα της Ελλάδας»

Στην ξεχωριστή εκδήλωση στο Αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης, όπου πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη Τύπου, όλοι όσοι ανέλαβαν να υλοποιήσουν την επιθυμία του Μίκη Θεοδωράκη για τη δημιουργία αυτής της παράστασης: ο Γιώργος Λιάνης, η Σοφία Σπυράτου, ο Παναγής Μπαρμπάτης και ο Μιχάλης Αδάμ, μίλησαν για τον δημιουργό με προσωπικές ιστορίες, αλλά και λεπτομέρειες για τα αριστουργήματα του μεγάλου μας συνθέτη, που θα αποδοθούν σε νέα ενορχήστρωση για συμφωνική μαντολινάτα και χορωδία.

«Σε αυτήν την παράσταση, ο Μίκης Θεοδωράκης δεν θέλησε να ερμηνεύσουν το έργο του μεγάλοι τραγουδιστές, που, εύκολα, θα γέμιζαν το Καλλιμάρμαρο. Θέλει να σταλεί μήνυμα ενότητας μέσω των φωνών όλων μας, ενότητας της μουσικής και των Ελλήνων. Δεν δέχεται το δυστύχημα της Ελλάδας. Ζητεί αυτό, που έγραψε ο Σεφέρης και μελοποίησε ο ίδιος: “Λίγο ακόμα να σηκωθούμε, λίγο ψηλότερα…”» επεσήμανε ο Γιώργος Λιάνης.

«ΟΧΙ! Δεν το βάζουμε κάτω. Και σήμερα και αύριο και πάντοτε!»

Ο Μίκης Θεοδωράκης απουσίασε, παρότι ήταν προγραμματισμένο να παρευρεθεί στη Συνέντευξη Τύπου. Όμως, συγκίνησε με τη ζωντάνια, την αμεσότητα και τις ευχαριστίες του προς τους συντελεστές, με γραπτή δήλωσή του που αναγνώστηκε από τον Μιχάλη Αδάμ, στην οποία σημειώνει: «Την εποχή που ήμουν πρόεδρος των Λαμπράκηδων, παρατηρήσαμε ότι, σε όλες τις περιπτώσεις της γένεσης και της ακμής κάποιας οργάνωσης, υπήρχε ένα κοινό φαινόμενο: όλες ξεκινούσαν από την παρουσία ενός ανθρώπου. Ήταν αυτός, που, πριν απ’ όλους τους άλλους, πίστεψε στις αρχές της Οργάνωσης και, με όπλο μονάχα την πίστη του, άρχισε να τη μεταδίδει, με αποτέλεσμα, στην κορύφωση αυτής της προσπάθειας, να φτάνουμε σε οργανώσεις με εκατοντάδες μέλη.

Στην παρούσα συγκυρία, το πρόσωπο αυτό έχει μία γνωστή ταυτότητα. Ονομάζεται Παναγής Μπαρμπάτης και, όπως μου είπε, αγάπησε και πίστεψε το έργο μου. Έτσι, θέλησε να το τιμήσει και να το διαδώσει με τον δικό του τρόπο. Βασισμένος σε μία υψηλού επιπέδου μουσική παιδεία, προχώρησε στη μεταγραφή για τετραφωνία (δηλαδή μικτή χορωδία) των δικών μου μελωδιών και αρμονικών τρόπων και, στη συνέχεια, στην ενορχήστρωσή του με βάση την κεφαλλονίτικη μαντολινάτα.

Εδώ, οφείλω να τονίσω ότι, στη μουσική τέχνη, η τετραφωνία αποτελεί τη βάση για την αξιολόγηση ενός μουσικού έργου. Από το Τραγούδι έως την Συμφωνία. Γιατί, στον ήχο, όλα είναι ζητήματα ισορροπίας. Το μεγάλο ταλέντο είναι αυτό, που, με το ένστικτο και τη γνώση, γνωρίζει πώς θα επιτύχει την ιδανική ισορροπία ανάμεσα στις τέσσερις φωνές. Γιατί ένα λάθος μουσικής γραφής σκοτώνει την ηχητική λάμψη του μουσικού έργου. Στην περίπτωση του Παναγή Μπαρμπάτη, μπορώ να πω ότι έδωσε στα τραγούδια μου λάμψη και, συγχρόνως, πολλαπλασίασε τη συγκίνηση και το πάθος του πυρήνα της μουσικής μου.

Όπως στην περίπτωση των Λαμπράκηδων, κι εδώ ο ένας και μοναδικός ξεκίνησε με τη Χορωδία του στο Αργοστόλι, για να φτάσει στις 300 φωνές του Μεγάρου Μουσικής και τώρα στις 1000 φωνές στο Καλλιμάρμαρο. Σήμερα, με την ευκαιρία αυτής της συνέντευξης Τύπου, θα ήθελα να τον ευχαριστήσω δημοσίως.

Από την άλλη μεριά, επιθυμώ να στείλω ένα μήνυμα αγάπης μαζί με τη συγκίνηση και τις θερμές μου ευχαριστίες στα μέλη των χορωδιών, που παίρνουν μέρος στη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο, στους γονείς, στους φίλους, στους συγγενείς, καθώς και στους τοπικούς άρχοντες, για την υπέρμετρη προσπάθειά τους, που περιλαμβάνει την άρτια προετοιμασία, το ταξίδι και τα έξοδα διαμονής. Τριάντα χορωδίες από τριάντα πόλεις ξεκινούν να ενώσουν τις φωνές τους στην καρδιά της Αθήνας, στο Καλλιμάρμαρο.

Κι όλα αυτά μέσα στο σκοτάδι που μας σκεπάζει και που, όμως, δεν είναι ικανό να πνίξει την ψυχή και τη φωνή μας. Εμείς θα τραγουδήσουμε δυνατά, για να μας ακούσουν στα πέρατα της Γης. ΟΧΙ! Δεν το βάζουμε κάτω. Και σήμερα και αύριο και πάντοτε! Κι αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Είναι η ίδια μας η μοίρα. Σας παρακαλώ να μου επιτρέψετε να τελειώσω με τους στίχους ενός τραγουδιού, που έγραψα στη Μακρόνησο, το 1948.

“Χτύπα – χτύπα στο στήθος π’ ανάβει

Χτύπα – χτύπα τον νου που φωτά

Στα χτυπήματα θεριεύουν οι σκλάβοι

Κάτω μας σπρώχνεις μα πάμε ψηλά!”.

Λες και δεν πέρασε ούτε μία μέρα από τότε…».

Διαβάστε επίσης